Bij ding 6 ontdekte ik Flickr en bij mijn blogbericht plaatste ik een foto (met dank aan Helma!) die op dat moment van de cursus goed mijn gevoel weergaf: een lange weg te gaan! Deze foto is het vervolg daarop en ook deze past bij mijn beleving: geen taart, slingers of andere feestartikelen, maar ik ben wel gefinisht! Mijn motivatie om me aan te melding voor deze cursus was dat ik wil weten wat er allemaal is en kan op het Internet. En … is dat leuk en/of nuttig? Wat dat betreft heeft de cursus volledig aan het doel beantwoord. Ik heb heel veel geleerd en het spelen met ‘de dingen’ was een uitstekende methode om te ontdekken waar je wel en waar je niet verder mee aan de slag wilde.
Om bij het laatste te beginnen, halverwege de cursus schreef ik al een keer dat ik - wat betreft de sociale kant van web 2.0 - langs de zijlijn bleef. Dat is zo gebleven! Leuk om allemaal te weten, ik heb geleerd dat het nuttig kan zijn, maar het is niet mijn ding. Ik ben daarin redelijk egoïstisch: ik lees graag boekbeschrijvingen van een ander en ontvang graag tips over wat nog meer lezenswaard is (bijvoorbeeld via dizzie.nl) , maar ik heb niet zo veel zin om die moeite zelf voor anderen te doen. En dat geldt in het algemeen voor het delen van dingen via het Internet. Kortom: wel halen en niet brengen (shame!).
Ik heb ook niet veel met het bloggen en twitteren. Bloggen is zeker een goed middel als je wat te vertellen hebt, waar anderen in geïnteresseerd zijn, en van wie je graag een reactie ontvangt. Maar dat ministers en prinsen twitteren dan wel bloggen over hun dagbesteding ... van mij hoeft het niet! Ik lees nieuws nog steeds graag in een fysieke krant! Wat betreft de 'vrienden'kringen op het internet als Hyves: niks voor mij, te veel bla bla bla. Voor een sociaal netwerk als LinkedIn ligt dat iets anders. Ik denk dat het nuttig is je daarbij aan te sluiten, zeker als je werkt.
Met een aantal zaken wil ik zeker wel wat meer gaan doen. Ik heb geleerd dat je bij ieder onderwerp wel een passend plaatje kunt vinden op het net (vooral Flickr) en ‘eigen’ kunt maken (Picnic), dat het zeer verstandig is je foto’s veilig te bewaren (Picasa), dat je gericht kunt zoeken naar informatie (wiki/secrepedia ). Voor het werk vond ik vooral de ontdekking dat je op diverse plaatsen aan hetzelfde document kunt werken een eyeopener. Volgens mij gaan we dat in de toekomst vaker gebruiken. En … ook heel leuk , podcast en muziek online.
Wat je er in de bibliotheken mee kunt, daar waag ik me niet aan. Als (toekomstige) klant zal ik zeker de zoekmogelijkheden willen gebruiken en wil ik wellicht ook wel door de bibliotheek geattendeerd worden op media in de collectie of activiteiten die bij mijn 'profiel' passen.
Is er nog iets te verbeteren in de cursus? Ik kan niets bedenken. Het is zo georganiseerd dat je volkomen vrij bent er diep in te duiken of alleen kennis te nemen van. De informatie is uitgebreid en meestal zeer toegankelijk. Altijd wanneer je je blogbericht had geschreven, ontving je een stimulerende reactie van de begeleider en/of een aantal medecursisten. Kortom, 23 dingen is voor mij een leerzame, nuttige en leuke leerervaring geweest.
